Rzeczowo o coachingu część 2

Najlepszą znaną mi pozycją, przedstawiającą teoretyczne podstawy i naukowe uzasadnienia coachingu, jest książka Davida Rocka i Lindy J. Page, Fundamenty coachingu.  Powiem więcej – jest ona tak dobra, że bez wahania polecam ją każdemu, kto zamierza poważnie zapoznać się z tym tematem. Jedynym jej mankamentem jest coś, co paradoksalnie stanowi też jej największą zaletę: obszerność tekstu (polski przekład liczy 560 stron!), nieuchronny wynik rzetelnej prezentacji aktualnego stanu wiedzy.

Dlatego zamiast odsyłać Cię do tej „cegły” (którą skądinąd gorąco rekomenduję), w moim artykule zamierzam w sposób maksymalnie skondensowany i przystępny wskazać te empiryczne nauki i te ich odkrycia, które – jak sądzę – jednoznacznie uzasadniają praktykę coachingu jako działalności opartej na naukowych dowodach. Czytaj więcej

Rzeczowo o coachingu

Zawód coacha, podobnie jak programisty, piarowca czy project managera ukonstytuował się na przełomie stuleci i przeżywa swój rozkwit w pierwszych dekadach 21. wieku. Podobnie jak tamte – a w odróżnieniu do zawodów takich jak lekarz, rolnik czy architekt – choć widnieje w urzędowych wykazach zawodów, nie ma sprecyzowanych wymagań kompetencyjnych czy kwalifikacyjnych, które określałyby czy ktoś, kto twierdzi, że go uprawia, spełnia kryteria zawodowości czy nie. Stąd, na fali mody i nieraz wskutek zwykłej ignorancji, za coachów uchodzą osoby, które bynajmniej nimi nie są, a więc na przykład mówcy motywacyjni, doradcy, psychologowie, mentorzy czy nauczyciele.

W tym tekście  zamierzam, możliwie klarownie, przedstawić (1) na czym polega zawód coacha w jego aktualnym rzeczowym znaczeniu; (2) na jakich założeniach filozoficznych i podstawach naukowych się opiera oraz (3) jakie są kluczowe kompetencje coacha, a także (4)

Czytaj więcej

Od marzenia do spełnienia

Pomiędzy marzeniem a spełnieniem rozpościera się przestrzeń, którą ludzie nazywają rozmaicie: motywacją, skutecznością, zarządzaniem projektami. A inni mówią na nią: prokrastynacja, słomiany zapał, niemoc, niektórzy nawet – rozczarowanie, pogodzenie z losem, żal, depresja.

Ta przestrzeń może przybierać kształty otchłani czy przepaści. Może być jak dolina, przełęcz między szczytami, szeroki ocean, łąką, pole, polana, miasto…

Czytaj więcej